Msza Święta w rycie trydenckim
Członkowie i przyjaciele Fundacji gromadzą się na Ofierze Mszy Świętej celebrowanej w kaplicy Duszpasterstwa Tradycji Łacińskiej w Archidiecezji Łódzkiej pw. Wszystkich Świętych, przy ul. Żubardzkiej 28 (kaplica znajduje się za kościołem parafialnym Chrystusa Odkupiciela). Szczegóły znajdziesz w zakładce społeczność – Wspólnota Tradycji.
Aktualny plan służby Bożej w Duszpasterstwie Tradycji Łacińskiej można znaleźć na stronie:
oraz na profilu Facebook:
Formacja duchowa i intelektualna
Fundacja prowadzi również cykliczne spotkania formacyjne, które odbywają się w każdą pierwszą niedzielę miesiąca (od października do czerwca), po Mszy Świętej o godz. 8:30.
Spotkania rozpoczynają się wspólnym śniadaniem, następnie odbywa się katecheza, a całość kończy modlitwa „Anioł Pański” o godz. 12:00.
Formację prowadzi ks. Orfeusz Malesa, łącząc w swoich konferencjach głębię teologiczną z żywą wiarą i troską o duchowy wzrost wspólnoty.
Tematy formacyjne
Obecnie cykl spotkań poświęcony jest postanowieniom soborów powszechnych, które kształtowały doktrynę i życie Kościoła na przestrzeni wieków.
Na najbliższym spotkaniu, 7 grudnia 2025 r., zostanie omówiony Sobór lyoński II
Wspólnota modlitwy i przyjaźni
Wspólnota Tradycji Łacińskiej w Łodzi to nie tylko miejsce modlitwy, ale także środowisko przyjaźni, rozmowy i wspólnego wzrastania w wierze.
Wierni różnych stanów życia – rodziny, kapłani, osoby samotne i młodzież – tworzą razem przestrzeń, w której Bóg jest w centrum, a liturgia staje się źródłem światła i łaski.
Mantylki
Liturgia Kościoła katolickiego nakłada na kobiety obowiązek zakrywania głowy podczas Służby Bożej. Warto podjąć refleksję, dlaczego zarówno tradycja liturgiczna Zachodu, jak i Wschodu nakłada taki obowiązek.
Zgodnie z katolicką nauką kobieta jest obrazem Kościoła – Oblubienicy Chrystusa. W sposób szczególny widzimy to w sakramencie małżeństwa, który jest obrazem związku Chrystusa z Kościołem. Zakrywanie zatem głowy przez kobiety jest wyrazem ich tożsamości – kobiecości.
Obowiązek nakrywania głowy – wynikający z teologicznej tożsamości kobiety – po raz ostatni w sposób bezpośredni zawarty został w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 r. w kan. 1262. Obecnie obowiązujący kodeks z 1983 r. w kan. 5 stwierdza, że zachowuje się istniejące dotychczas zwyczaje obok prawa. Zakrywanie zatem głów należy rozumieć jako zwyczaj obok prawa, ponieważ obecny kodeks nie wspomina bezpośrednio o zakrywaniu głów przez kobiety. Należy jednak pamiętać, że jest to zwyczaj od czasów apostolskich. Zwyczaj wypływający z teologii a nie z kontekstu kulturowego. Zobowiązywano do zachowywania tego zwyczaju nie tylko w Europie, lecz również w krajach misyjnych (Chiny), czego świadectwem jest instrukcja Świętej Kongregacji Krzewienia Wiary z 1883 r. Dlatego też i dziś należy ten zwyczaj zachowywać, gdyż jest on częścią katolickiej tradycji, która współcześnie coraz częściej jest przemilczana a przez to zapominana…
Zakrywanie głów jest zwyczajem apostolskim wynikającym z teologii, czego świadectwem są:
– 1 List św. Pawła do Koryntian
– pisma Ojców Kościoła (szczególnie: św. Augustyn; św. Ambroży; św. Jan Chryzostom)
– Dekrety Gracjana
– Święta Kongregacja Krzewienia Wiary (instrukcja z dn. 18.10.1883)
– Święta Kongregacja Rytów (dekret 25.09.1688; 18.06.1689; 02.09.1690; 07.07.1876)
– Kodeks Prawa Kanonicznego 1917 – kan. 1262
– praktyka liturgiczna wszystkich obrządków tak Wschodnich jak i Zachodnich
