Chorał gregoriański – tradycyjny śpiew liturgiczny Kościoła łacińskiego.

Pius X – Motu proprio „Tra le Sollecitudini” – 22 listopada 1903 r.:

• Śpiew gregoriański dzięki swemu modlitewnemu charakterowi winien być uważany za pierwowzór w muzyce kościelnej tak dalece, że wszelka inna kompozycja, przeznaczona dla Kościoła jest równie święta i liturgiczna, o ile w swym natchnieniu, układzie i estetyce opiera się na chorale gregoriańskim.
• Tradycyjny śpiew gregoriański winien znaleźć szerokie zastosowanie w obrzędach kultu i cały świat winien przyjąć zapewnienie, że obrzęd kościelny nic nie traci na swej uroczystości, jeśli nie będzie mu towarzyszyła żadna inna muzyka, jak tylko chorał. W szczególności zaś należy dołożyć starań, by śpiew gregoriański przywrócić do użytku, oraz by, jak dawniej, wierni przez to na nowo czynniejszy wzięli udział w obrzędach Kościoła.

Troska o chorał gregoriański jest zatem troską o piękno liturgii Kościoła Świętego.